پرافتخارترین ورزشکار زن ایران از مسیر مدال‌آوری فاصله گرفته است.

بی‌تردید ناهید کیانی جایگاهی فراموش‌نشدنی در تاریخ ورزش ایران دارد؛ المپیکی‌ای که نخستین مدال نقره تاریخ ورزش زنان ایران در بازی‌های المپیک را به دست آورد؛ مدالی که تا امروز ارزشمندترین مدال زنان ایران در این رقابت‌ها بوده است.

بااین‌حال، اتفاقات پس از آن روز به‌یادماندنی، زنجیره‌ای از ناکامی‌ها را رقم زد و به شکست‌های پی‌درپی اخیر ناهید انجامید.

تأثیر حاشیه‌ها بر عملکرد ورزشی

فارغ از حواشی پیرامون او و مبینا نعمت‌زاده، شاید یکی از عواملی که بیش از همه بر عملکرد این دو ورزشکار تأثیر منفی گذاشته، حضور پررنگ در فضای بلاگری بوده باشد. شرکت در برنامه‌های رئالیتی‌شو و فعالیت‌های تبلیغاتی می‌تواند از تمرکز آن‌ها بر ورزش حرفه‌ای بکاهد.

تفاوت مسیر ناهید و مبینا با آرین سلیمی آشکار است. سلیمی در المپیک به مدال طلا رسید و پس از آن نیز این موفقیت را در ناگویا و گرندپری پاریس تکرار کرد. تمرکز او بر تمرینات، بی‌شک یکی از عوامل تداوم موفقیت‌هایش بوده است.

کم‌رنگ‌شدن حضور ناهید کیانی و مبینا نعمت‌زاده در میدان رقابت و ادامه ناکامی‌های این دو مدال‌آور المپیکی، تأسف‌برانگیز است. تغییر رویکرد و بازگشت به اولویت‌های حرفه‌ای می‌تواند به احیای دوران ورزشی آن‌ها کمک کند.

نقش فدراسیون و کادر فنی

فدراسیون تکواندو نیز باید مراقب باشد چنین وضعیتی دوباره تکرار نشود. ساغر احمدی و ساینا کریمی اکنون به چهره‌هایی مورد توجه رسانه‌ها تبدیل شده‌اند؛ امید است مسیر متفاوتی در پیش بگیرند تا علاقه‌مندان ورزش ایران به مدال‌آوری آن‌ها در المپیک امیدوار باشند، نه اینکه بیشتر تصاویرشان را در تبلیغات و صفحات اینستاگرامی ببینند.

با توجه به تکرار حاشیه‌ها پیرامون تکواندوکاران زن ایران، شاید لازم باشد مهروز ساعی، به‌عنوان چهره اصلی کادر فنی تیم ملی بانوان، نقش فعال‌تری در هدایت و حمایت از شاگردانش ایفا کند؛ تا درخشش آن‌ها مقطعی نباشد و دوران حرفه‌ای‌شان دوام بیشتری داشته باشد. البته گاهی به نظر می‌رسد خود او نیز در فضای مجازی از شاگردانش پیشی می‌گیرد.

مقایسه تمرکز آرین سلیمی با حاشیه‌های تکواندوکاران زن این پرسش را مطرح می‌کند: آیا زرق‌وبرق شهرت و تبلیغات می‌تواند دوران قهرمانی را تحت‌تأثیر قرار دهد؟