هشدار رئال به بارسا پیش از ال‌کلاسیکو؛ برد ۴-۱ مقابل لایپزیگ با درخشش ستاره‌ها + خلاصه بازی

رئال در بهترین زمان ممکن چهره‌ای ترسناک از خود نشان داد. امشب در برنابئو، برناردو سیلوا، گولر، امباپه و دیومانده گلزنی کردند تا رئال مادرید سومین پیروزی پیاپی‌اش در لیگ قهرمانان را به دست بیاورد. کورتوا در دقایق ابتدایی ناجی تیم شد و وینیسیوس، برخلاف نمایش‌های عمدتاً ضعیفش در این فصل، نه خوب بود و نه بد.

لیگ قهرمانان بی‌تردید رقابتی ویژه برای رئال مادرید است. این تیم در اروپا گویی از همه مشکلاتش فاصله می‌گیرد؛ از حاشیه‌های پرونده نگریرا تا اختلاف‌های داخلی. همه‌چیز بیرون می‌ماند و رئال دوباره به تیمی تبدیل می‌شود که باید از آن ترسید.

حتی مورینیو هم در چنین شب‌هایی حال‌وهوای بهتری دارد. داور رومانیایی عملکرد خوبی داشت، هرچند باید پذیرفت که قضاوت این مسابقه چندان دشوار نبود.

رئال در نیمه دوم بهتر از نیمه نخست ظاهر شد. شاید این تیم بیش از صبر، به سرعت نیاز دارد؛ و برای پیدا کردن آن سرعت، معمولاً به یک چیز احتیاج دارد: گل نخست.

این مسابقه نکته دیگری را هم بار دیگر نشان داد: فدریکو والورده تا اطلاع ثانوی در نقش مدافع کناری به میدان خواهد رفت. او هم در حمله مشارکت داشت و هم هر زمان لازم شد، به‌خوبی به عقب برگشت و وظایف دفاعی‌اش را انجام داد.

گولر واقعاً درخشان بود؛ فرمانده‌ای غیرقابل‌پیش‌بینی که برای هر لحظه از بازی آمادگی داشت.

امباپه گلش را زد و دیومانده هم پس از ورود به میدان تأثیرگذار ظاهر شد. اما وینیسیوس؟ نه خوب بود و نه ضعیف. برای بازیکنی با کیفیت او، این شاید عجیب‌ترین توصیف ممکن باشد. او بی‌تفاوت نبود، اما آن وینیسیوس خلاق، پیش‌برنده و سرخوشی که بارها رئال را به وجد آورده، هنوز دیده نمی‌شود. وینی برای رسیدن به آن نسخه از خودش هنوز راهی در پیش دارد.

ترکیب تیم‌ها برای ال‌کلاسیکو

وینیسیوس، برخلاف انتظارها، در کنار ده بازیکن دیگر و همان‌طور که مورینیو وعده داده بود، برابر لایپزیش به میدان رفت. حضور این ستاره برزیلی، با وجود نمایش‌های اخیرش، نشان می‌دهد که او همچنان گزینه‌ای قابل‌اعتماد برای رئال است؛ به‌ویژه اینکه می‌دانیم یکشنبه ال‌کلاسیکو در پیش است.

ترکیب اصلی تقریباً همان چیزی بود که انتظار می‌رفت: کورتوا درون دروازه، والورده در سمت راست خط دفاع و بلینگام، امباپه و گولر؛ بازیکنی که حالا به نظر می‌رسد جایگاهش را در تیم تثبیت کرده است. رودیگر و کارراس نیز در ترکیب قرار گرفتند و برای نخستین بار در یک مسابقه رسمی، برناردو سیلوا و کاماوینگا هم‌زمان در خط میانی بازی کردند. این دو پیش از این فقط در جام ترزا هررا کنار هم به میدان رفته بودند.

بعید است یکشنبه در نوکمپ همین ترکیب را ببینیم. کاماوینگا هنگام دفاع جلو می‌رفت تا در بازی‌سازی سیوالد اختلال ایجاد کند و وقتی رئال توپ را در اختیار داشت، برناردو سیلوا آزادی بیشتری داشت تا به سمت جلو حرکت کند و نقش خلاقانه‌تری بر عهده بگیرد.

دیومانده بازی را از روی نیمکت آغاز کرد و در شرایط فعلی، ال‌کلاسیکو زمان مناسبی برای قرار گرفتن او و وینیسیوس در کنار هم به نظر نمی‌رسد؛ دست‌کم تا وقتی وینی از افت اخیرش فاصله بگیرد.

لایپزیش و جریان مسابقه

لایپزیش با آماری نگران‌کننده راهی مادرید شده بود: این تیم هر چهار بازی خانگی‌اش را برده و در مجموع ۱۸ گل زده بود، اما در هر چهار دیدار خارج از خانه شکست خورده و تفاضل گل ۲-۱۲ داشت.

آخرین باخت لایپزیش، شکست سنگین ۶-۱ برابر بایرن مونیخ بود. با این حال، مارتین دمیکلیس، سرمربی‌ای که باشگاه برای فعال‌کردن بند فسخ ۲.۵ میلیون یورویی قراردادش با مایورکا هزینه کرده بود، فقط سه تغییر در ترکیب ایجاد کرد؛ یک تغییر در هر خط.

رئال مسابقه را با احتیاط آغاز کرد. کمی فضا در اختیار لایپزیش گذاشت، بازی حریف را زیر نظر گرفت و کمتر از حد انتظار به حمله رفت. به نظر می‌رسید تیم می‌خواهد پیش از هر چیز بفهمد حریف چه توانایی‌هایی دارد.

در این میان، گولر چهره‌ای متفاوت داشت. او پرتحرک، فرمانده و غیرقابل‌پیش‌بینی بازی می‌کرد. بازیکنی که زمانی از او به‌عنوان استعدادی جذاب یاد می‌شد، حالا داشت به یکی از ارکان رئال تبدیل می‌شد. حرکت‌های ابتدایی‌اش به گل نرسیدند، اما برای به‌راه‌انداختن حملات رئال کافی بودند.

وینیسیوس هم برخلاف تصور، بی‌اثر نبود. واندورت یکی از شوت‌های سریع او را مهار کرد و کمی بعد، ضربه دیگری از این بازیکن را هم گرفت. وینیسیوس حتی تا محوطه جریمه خودی عقب آمد و ضدحمله لایپزیش را متوقف کرد.

پیش از آن، کورتوا واکنشی مهم‌تر نشان داده بود. رومولو با یک ضربه والی دروازه رئال را هدف گرفت، اما کورتوا با واکنشی فوق‌العاده توپ را از مسیر دروازه بیرون کشید. چند دقیقه بعد، در نبردی تک‌به‌تک با انکونکو هم این کورتوا بود که پیروز شد. دروازه‌بان رئال از همان دقایق ابتدایی نشان داد چرا می‌توان به او اتکا کرد.

گل نخست رئال را بازیکنی به ثمر رساند که تا آن زمان برای این تیم گل نزده بود: برناردو سیلوا. این گل حاصل بهترین حرکت رئال در فضایی به‌شدت فشرده بود. امباپه، والورده و گولر در منطقه‌ای کوچک با یکدیگر ترکیب شدند. گولر شوت زد و توپ پس از عبور از میان پاهای واندورت، آرام‌آرام به سمت دروازه رفت. برناردو سیلوا در زمان و مکان مناسب حاضر شد و توپ را به تور چسباند؛ گلی به‌موقع برای تیمی که هنوز کنترل کامل مسابقه را در دست نگرفته بود.

رئال پس از گل هم کاملاً بر بازی مسلط نشد. لایپزیش به‌تدریج مالکیت توپ را از شاگردان مورینیو گرفت و با آرامش بیشتری پیش آمد. تماشاگران برنابئو از این وضعیت راضی نبودند و نمی‌خواستند تیمشان در خانه زیر فشار قرار بگیرد.

لایپزیش، مانند بسیاری از تیم‌های آلمانی، حتی در بازی‌های خارج از خانه هم به‌سادگی تسلیم نمی‌شود. با این حال، شاگردان دمیکلیس در نیمه نخست دو مشکل داشتند: در لحظه آخر دقت کافی به خرج نمی‌دادند و کورتوا هم مقابلشان ایستاده بود. مشکل دوم، مهم‌تر بود.

رئال کم‌کم بهتر بازی کرد. والورده بارها از جناح راست پیش رفت و با رفت‌وبرگشت‌های مداومش خط دفاعی لایپزیش را عقب راند. بلینگام هم با حرکت به سمت مرکز زمین، مدافعان آلمانی را به دردسر انداخت.

گل دوم رئال حاصل همین فشار بود. این تیم چندین بار به محوطه جریمه لایپزیش رسید تا اینکه بلینگام با ارسالی دقیق، امباپه را پیدا کرد. مهاجم فرانسوی با ضربه سر توپ را به سمت دروازه فرستاد و واندورت غافلگیر شد. گولر خود را به توپ رساند و آن را از خط دروازه عبور داد.

از آن لحظه، رئال با اعتمادبه‌نفس بیشتری پیش رفت. سرعت حملاتش افزایش یافت و هر بار که به نزدیکی محوطه جریمه می‌رسید، خطر جدی به نظر می‌رسید. وینیسیوس سرانجام جای خود را به دیومانده داد و بازیکن تازه‌وارد خیلی زود نشان داد که چرا حضورش می‌تواند برای رئال هیجان‌انگیز باشد.

دو حرکت تماشایی و یک ضربه والی زیبا کافی بود تا دیومانده دل هواداران را به دست بیاورد. دیگر از اضطراب دقایق ابتدایی در برنابئو خبری نبود.

کوکوریلا وارد زمین شد و هواداران آلمانی حاضر در ورزشگاه با سوت از او استقبال کردند؛ آنها هنوز قهرمانی اروپا در سال ۲۰۲۴ را از یاد نبرده‌اند.

امباپه هم سهم خود را از جشن برداشت. ستاره فرانسوی با گلی تماشایی تماشاگران را به وجد آورد.

گل دیرهنگام گومیس کمی از فاصله دو تیم کاست، اما دیگر نمی‌توانست شب رئال را خراب کند.

رئال سومین پیروزی پیاپی اروپایی‌اش را جشن گرفت. دیداری که در آستانه ال‌کلاسیکو با نگرانی آغاز شده بود، با واکنش‌های نجات‌بخش کورتوا ادامه یافت، با گل برناردو سیلوا آرام گرفت و سرانجام با درخشش گولر، امباپه و دیومانده به جشنی پرگل در برنابئو تبدیل شد.