این گفتگو با اشاره به رویکرد برخی چهره‌ها، از جمله امیرحسین قیاسی، آغاز شد؛ رویکردی که با ستایش زنان مستقل و به‌رسمیت‌شناختن حق زندگی آنان، می‌کوشد نظر مخاطبان زن را جلب کند. بااین‌حال، در لایه‌های عمیق‌تر این رفتار، نوعی ناهنجاری اجتماعی در حال شکل‌گیری است.

امیرعلی کریمیان، روان‌شناس حاضر در برنامه، به بررسی این پدیده پرداخت و گفت مشکل اصلی زمانی بروز می‌کند که افراد ویژگی‌های جذاب زن سنتی و زن مدرن را گزینشی با هم ترکیب می‌کنند. چنین نگاهی می‌تواند به شکل‌گیری دو تله‌ی بزرگ در روابط بینجامد:

  • تله‌ی مردانه: برخی مردان از یک سو خواهان همسری مستقل‌اند که کار کند و درآمدش را در زندگی مشترک سهیم شود، اما از سوی دیگر انتظار دارند مثل یک زن خانه‌دار سنتی، غذا بپزد، خانه را تمیز کند و بچه‌ها را بزرگ کند.
  • تله‌ی زنانه (نقطه‌ی مقابل): در سوی دیگر، دخترانی هستند که انتظار دارند مرد تمام هزینه‌های زندگی و تعهدات سنتی، مانند مهریه، را بر عهده بگیرد؛ اما هم‌زمان خواهان قدرت بیشتر، آزادی‌های مدرن و برابری کامل در حقوق و تصمیم‌گیری باشند؛ یعنی از مزایای هر دو سوی ماجرا بهره‌مند شوند.

کارشناس برنامه این رفتارها را مصداق «هم خر و هم خرما را خواستن» می‌داند و معتقد است موضوع بسیار عمیق‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. او در پایان تأکید می‌کند که زوج‌ها برای دوری از این دام‌ها باید به رابطه‌شان هویت ببخشند و درباره مسائل مختلف بیشتر گفت‌وگو و با یکدیگر تصمیم‌گیری کنند. آن‌ها باید صریحاً مشخص کنند که می‌خواهند بر پایه الگویی کاملاً سنتی زندگی کنند یا الگویی کاملاً مدرن.

نظر شما درباره این تحلیل روان‌شناختی چیست؟ آیا موافقید که نمی‌توان بخش‌های دلخواه سنت و مدرنیته را به‌صورت گزینشی در یک رابطه با هم ترکیب کرد؟ به نظر شما در جامعه امروز، کدام الگو برای زندگی مشترک کارآمدتر است: کاملاً سنتی یا کاملاً مدرن؟